10 ویژگی بچه‌های مستعد اعتیاد! | ترک اعتیاد

سلامت ایران: ما میدونیم اگه بچه هامون دچار اضافه وزن هستن با احتمال بیشتری در”

بنابر این اگه شما جزو اون دسته از آدمایی هستین که هنگام خشک شدن ریمل تون در اون آب می ریزید، از ادامه این کار جدا دوری کنین، چون با این کار محیط رو واسه رشد باکتری ها جفت و جور می کنین.

10 سوال و جواب درباره آرایش

چقدر در مورد اجناس آرایشی اطلاعات دارین. معلومات شما در این مورد، می تونه در حفظ سلامت پوست و مو شما نقش زیادی داشته باشه.

1- میشه بدون پاک کردن آرایش چشم خوابید؟

حتما باید قبل از خواب، صورت تون رو خوب بشورید و چشم های تون رو با شیرپاک کن تمیز کنین. ریمل می تونه به راحتی وقتی که پلک های تون رو بسته اید وارد غشای چشم تون شه و مشکلات خطرناکی رو به دنبال داشته باشه. نفوذ ریمل به داخل چشم، می تونه باعث ایجاد خارش، التهاب و در موارد خاص عفونت چشم ها شه.

 

2- کدوم یکی از شکل های جور واجور رژ لبا باعث جذب بیشتر نورخورشید و نفوذ نور به درون لب ها می شه؟

رژهای مایع براق و اکلیلی به راحتی نورآفتاب رو از خود عبور میدن و حتی باعث جذب بیشتر نور می شن. اگه می خواهید از رژهای مایع براق استفاده کنین، قبل از اون یه رژ مات روی لب های تون بمالید و بعد روی اون رژ مایع بزنین. اگه از برق لب استفاده می کنین حتما مطمئن شین که spf 30 رو داشته باشه.

 

3- اجناس آرایشی و بهداشتی با برچسب ضدحساسیت و ضدآلرژی باعث ایجاد آلرژی نمی شن؟

این که فقط برچسبی با محتوای «ضدآلرژی» روی اجناس درج شده باشه، نشون دهنده این نیس که  این محصول هیچ گونه حساسیتی ایجاد نمی کنه. اداره غذا و دارو (FDA)، هنوز استاندارد مشخصی واسه درج این برچسب روی اجناس مشخص نکرده. به خاطر همین تولیدکنندگان می تونن معیارهای متفاوتی واسه درج «ضدآلرژی» داشته باشن! اما  یادتون باشه هیچ یه از اجناس آرایشی نمی تونه صددرصد ضدآلرژی باشه.

 

4- با در نظر گرفتن نظر کارشناسان، کدوم یکی از مواد آرایشی، باید هر سه ماه یه بار جانشین شه؟

به دلیل خطرات ایجاد عفونت چشم، اجناس آرایشی چشم باید زودتر از بقیه اجناس جانشین شن. اجناس آرایشی چشم که مایع هستن مانند ریمل می تونه محیط مناسب تری واسه رشد باکتری باشه. به خاطر همین باید سریع تر از بقیه اجناس آرایشی مانند شکل های جور واجور پودرها و سایه های جامد چشم عوض شن.

کارشناسان می گن که ریمل باید هر سه ماه یه بار عوض شه

 

5- چه کارایی احتمال رشد باکتری رو در مواد آرایشی افزایش می دهد؟

فرچه ها، پدها و براش های لوازم آرایش می تونن خیلی راحت باکتری های روی سطح پوست رو جذب کنن، از این رو استفاده مشترک از این لوازم می تونه باعث رشد باکتری ها شه.

هم اینکه گذاشتن اجناس آرایشی در برابر نور آفتاب می تونه، محیط رو واسه رشد باکتری ها جفت و جور کنه.

از طرف دیگه، اگه عفونتی وجود داشته باشه به کار گیری لوازم آرایش می تونه اون رو شدید شدن کنه. اگه از ماده آرایشی استفاده کردین که بعد از اون دچار عفونت شدید، حتما اون رو دور بندازید.

 

6- بعضی از شکل های جور واجور رژها سرب دارن؟

امروزه تلاش بر این شده که اندازه سرب موجود در رژ لب ها رو به کمترین حد ممکن برسانند، اما بازم خیلی از شکل های جور واجور رژلب ها، مقادیر بالایی سرب دارن. خوردن رژلب باعث می شه، سرب به درون بدن نفوذ کرده و خطراتی رو به دنبال داشته باشه. FDA اعلام کرده، سرب بالای موجود در بعضی از رژ لب ها می تونه نگرانی های جدی رو به دنبال داشته باشه.

 

7- کدوم اجناس آرایشی چشم مقادیر خطرناکی سرب دارن؟

خط چشم یکی از پرطرفدارترین لوازم آرایشیه که به اندازه بالایی سرب داره. باید به کار گیری این محصول آرایشی رو به کمترین حد ممکن برسونین و هنگام خرید اون به یه مرکز معتبر مراجعه کنین.

خیلی از خط چشم هایی که به صورت تقلبی در بازار عرضه می شن، می تونن سلامت چشم های شما رو به خطر بندازن

8- سازمان بهداشت جهانی، برچسب تایید روی تموم کالاهایی که به بازار عرضه می شن، می زند؟

یادتون نره که خیلی از تولید کنندگان لوازم و اجناس آرایشی و بهداشتی، حتی بدون مجوز، در حال تولید و پخش اجناس هستن چه برسه به این که این اجناس بخوان مجوز سازمان های معتبر نظارتی رو داشته باشه. مسئولیت شما چند برابره. این شمائید که باید سراغ اجناس مورد تایید برید.

 

9- شایع ترین آسیب به دلیل به کار گیری اجناس آرایشی چیه؟

یکی از شایع ترین خطرات، خراشیدگی قرنیه چشم است. این می تونه، منتهی به عفونت های بسیاری شه. اگر این خراشیدگی رو پشت گوش بندازید حتی می تونه به سطح بینایی شما هم آسیب بزنه.

خیلی از مواقع آسیب چشم منتهی به ریزش مژه ها، ایجاد زخم و التهاب و در مواردی کورشدن می شه.

 

10- دلایلی مبنی بر این که به کار گیری لوازم آرایش منتهی به سرطان می شه، وجود نداره؟

طبق آخرین تحقیقاتی که در این مورد انجام شده، دلایل زیادی واسه اثبات این وجود نداره، اما بعضی از آزمایش ها احتمال رشد سلول های سرطانی رو به دلیل بعضی از ترکیبات سمی و خطرناک موجود در لوازم آرایشی غیراستاندارد نشون می دهد. بازم تحقیقات بسیاری واسه اثبات این مسئله داره انجام میشه.

بخش سلامت تبیان

منبع : tebyan.net

جمع آوری به وسیله بخش مقالات پزشکی و بهداشتی سایت آکا
  • مطالب در رابطه
  • 15 سوال و جواب درباره سزارین
  • 13 سوال و جواب درباره سونوگرافی
  • سوال و پاسخای پنهونی درباره ایدز
  • بعضی پرسشا و پاسخا درباره ایدز
  • » جواب همه پرسشاتون درباره سنگ کلیه


سنین بالاتر دچار مریضی دیابت (افزایش قندخون) می شن. هم اینکه میدونیم اگه بچه هامون جنب و جوش کافی نداشته باشن واسه دچار شدن به مریضیای قلبی و عروقی در سنین بالاتر مستعدتر هستن اما اینجا یه سوال مهم مطرحه: « میشه پیش بینی کرد که چه کودکان یا نوجوانانی در سنین بالاتر با احتمال بیشتری ممکنه درگیر مریضی اعتیاد شن؟»

نزدیک به 10 ساله که از نزدیک با بیماران دچار اعتیاد در رابطه هستم. به درستی باید قبول کرد مریضی اعتیاد یکی از شدیدترین مریضی هاییه که یه جوون 20 تا 30 ساله ممکنه دچار اون شه. همیشه وقتی یه مریض جدید دچار اعتیاد رو معاینه می کنم این سوال برام پیش میاد که می شد جلوی ایجاد مریضی در این فرد گرفته شه؟ اگه یکی از ویژگیای رفتاری یا تفکری این فرد در زمونه ای از زندگی اش اصلاح می شد، دچار شدن به این مریضی شدید قابل پیشگیری بود؟ می شد با ارائه آموزشایی یا انجام دخالتایی، تغییراتی در فرد درست کرد به صورتی که حالا با مریضی اعتیاد در اون مواجه نمی شدیم؟ بدیش اینه یا حالا خوبیش اینه میتونم به طور قاطع بگم که پس از یه مدت مصاحبه و کار با هر کدوم از این بیماران میفهمم که جواب این سوالا در خیلی از موارد «بله» بوده! این جواب می تونه واسه خونواده هایی که مریضی در میان خود دارن «دردناک» و واسه خونواده های دیگه «امیدبخش» باشه.

بخشی از این ویژگیای اصلاح پذیر، داخلی هستن یعنی جزئی از ویژگیای رفتاری یا تفکری بچه ما و یه سریای دیگه از این ویژگیا، تحت تاثیر محیط خارجی افراد هستن. در ادامه به 10 ویژگی فردی که می تونن فرزندان رو مستعد مریضی اعتیاد کنن اشاره می کنیم:

1. هیجانای شدید:
بچه من دچار هیجانای شدید و در مواردی غیرقابل کنترل می شه. مثلا دچار خشم و خشونت شدید، شادی زیادی و غیرقابل کنترل، اندوه و غصه شدید و شکننده یا اضطراب دامنه دار و گسترده می شه و در کنترل این احساسا و هیجانا و برگشت سریع به وضعیت عادی و طبیعی خیلی موفق نیس.

2. نبود تحمل معطلی: بچه من «صبر نداره» و نمی تونه واسه رسیدن به چیزی که می خواد کمی تامل کنه. اگه قرار باشه بین دریافت یه شکلات همین حالا یا گرفتن دو شکلات ولی نیم ساعت دیگه، یکی رو انتخاب کنه حتما «گرفتن یه شکلات همین حالا» رو انتخاب می کنه. اگه یه مدت جایی معطل شه به سرعت بی قرار می شه و حوصله اش سر میره.

3. کوری هیجانی: بچه من وقتی دچار بی حوصلگی، غمگینی یا ناراحتی می شه، نمی تونه توضیح بده که به چه دلیل اصطلاحا «حالش گرفته شده». فقط میگه: «حالم بده» یا «اعصابم خرُده» یا «حال خوبی ندارم»، اما اینکه این حال گرفته به وجود اومده به وسیله خستگی، احساس خجالت، طردشدن از جمع دوستان، حسادت به داشته های بقیه، حس نفرت، احساس گناه، خجالت یا احساس حقارته واسه اون مشخص و روشن نیس. اصطلاحا ما می بگیم این فرد دچار «کوری عاطفی» است یعنی نمی تونه بین احساسات منفی خود تفکیکی قائل شه یا اونا رو خوب «ببینه». بعضی از افراد هم دچار «بی سوادی عاطفی» هستن، یعنی نمی تونن واسه بیان اینکه چه احساسی در درون خود دارن واژگان مناسبی پیدا کنن.

4. جایزه طلبی بالا و آسیب گریزی پایین: بچه من اگه صد بار هم به دلیل رفتار نادرستی دچار آسیب و تنبیه شه، ممکنه بار صد و یکم هم اون رفتار رو تکرار کنه. یعنی انگار تنبیه ها به یاد اون نمی مانند، اما اگه جایی تشویق شه یا جایزه ای به اون داده شه، انگار تا ابد یادش می مونه. اگه از رفتن به مسافرتی تفریحی یا رستورانی واسه غذا خوردن، لذت ببره و خوشش بیاد حتما اصرار می کنه تا این تفریح تکرار شه اما اگه در جایی چیزی ببازه یا تنبیه شه. این باخت یا تنبیه تاثیر چندانی در رفتار اون نمی ذاره. این وابستگی به جایزه های خارجی تا حدیه که تقریبا هیچ کاری که در اون سود یا جایزه خارجی واضحی وجود نداشته باشه به وسیله بچه من انجام نمی شه.

5. خطر جویی: فرزندم انگار به مخاطره های احتمالی به وجود اومده به وسیله رفتارای خود به طور کامل بی توجهه. به ورزشای پرخطر مانند پریدن از بلندی، غواصی، قایق سواری در رودخانه های خروشان، موتورسواری، رانندگی با سرعتای بالا و ورزشای رزمی خشن علاقه منده و وقتی با اون در مورد خطرهای احتمالی به وجود اومده به وسیله این رفتارها صحبت می کنیم به نظر می رسه آسیبای محتمل از این رفتارها براش خیلی کم اهمیت هستن. از انجام کارایی که هیجان و در کنار اون خطر بالایی دارن به صورتی غیرمنطقی حال می کنه. عقیده داره نباید ترسو بود. بهتره هر چیزی رو اگه لذتی در اون هستش تجربه کرد حتی اگه خطرهایی هم همراه اون باشه.

6. دقیق شدن و فوکوس کردن وتفکر پایین: فرزندم نمی تونه حواس خود رو روی کاری خاص واسه یه مدت متمرکز کنه. همیشه از سرکار خود بلند می شه. هیچ وقت ندیده ام که چند ساعت به صورت دائمی به کاری خاص مشغول باشه به خصوص اگه این کار، مطالعه یه کتاب یا انجام تکلیفای درسی باشه. هیچ وقت به طور عمیق به یه موضوع فکر نمی کنه و ساعتا با اون درگیر نمی شه و تحلیل لایه های داخلی رفتار آدمای دیگه واسه اون سخته. از انجام کارایی که نیاز به همت، تکرار و تمرکز واسه یه مدت تقریبا طولانی داره ناتوانه.

7. بی نظمی خواب و بیداری: ساعت بیدار شدن و خوابیدن بچه من نظم مشخصی نداره. ممکنه هر ساعتی از شبونه روز از خواب بیدار شه. بیشتر بهتر می دونه شبا بیدار باشه و صبحا تا دیر وقت بخوابه. هروقت تلاش می کنه به دلیل یه فشار خارجی، نظمی در ساعتای خواب و بیداری خود بسازه، عموما در حفظ این نظم ناتوانه. به سختی به بیدارشدن در ساعتی خاص عادت می کنه و ساعت خوابیدن شب اونم پیرو برنامه تلویزیونی اون شب یا مقدار کار باقی مونده واسه امتحان فرداست و از نظم خاصی پیروی نمی کنه.

چه تعداد از این ویژگیا در فرزندان شما هست؟ شاید جواب در مورد «وجود داشتن» یا «وجود نداشتن» یه ویژگی سخت باشه. شاید بهتر باشه سوال کنم هر کدوم از این ویژگیا «چند درصد» در بچه شما هست؟

8. کنترل رفتاری ضعیف: فرزندم اراده ضعیفی داره و نمی تونه از خواسته ها و تمایلای خود خیلی راحت بگذره و نیازای خود رو کنترل کنه. اگه قراره از خوردن چیز خوشمزه ای به دلیل داشتن یه مریضی واسه یه مدت دوری کنه، این کار براش بسیار سخته. براش مشکله حرفی رو در دهن خود نگه داره و با بقیه درباره اون صحبت نکنه. به سختی می تونه از تفریحای خود در ایام امتحانات واسه رسیدن به درسای خود کوتاه بیاد. بلندشدن از پای برنامه های تلویزیونی براش سخته و گاه شبا به جای اینکه واسه خواب به بستر بره همون پای تلویزیون خوابش می بره.

9. تاثیرپذیری بالا از همسالان: فرزندم زیاد تحت تاثیر دوستان و دور و بریا خوده. نظری که بقیه براش طرح می کنن خیلی راحت قبول می کنه. به سرعت با جمع همراه می شه. اگه جمع دوستان به کاری مشغول شن که اون حتی با اون کار مخالفه، مخالفت خود رو بیان نمی کنه. نظر دوستانش براش حُجته. خیلی به نظر دوستانش درباره رفتارها و تیپ و ظاهرش اهمیت میده.

10. خستگی پذیری: فرزندم زود خسته می شه و همیشه از یه خستگی طولانی شاکیه. با وجود اینکه شب به مقدار کافی خوابیده اما صبح انگار همه خستگی اون تموم نشده و هنوز ادامه داره. همیشه از دردهای جسمی شکایت می کنه و این دردهای جسمی، وقتی دچار یه فشار روانی مانند امتحانات یا درگیری عاطفیه، شدیدتر می شن. مشکلات گوارشی، دردهای استخوانی و عضلانی و سردرد شایع ترین این شکایتا هستن. انگار انرژی داخلی اون واسه انجام کارا ناکافیه.

5 نکته ای که باید درباره این 10 ویژگی بدونین

نکته اول: این نقاط ضعف در خیلی از کودکان و نوجوانان هست. پس اگه یک یا چند مورد از اونا رو در فرزندان خود مشاهده می کنین، در قدم اول وحشت نکنین. با اینکه باید گفت که اگه مریضی اعتیاد بدیش اینه در جامعه ما بسیار شایعه، شاید بشه دلیل اصلی اونو وجود گسترده این نقاط ضعف شایع دونست.

نکته دوم: خیلی از این نقاط ضعف اصلاح پذیرن. قدم اول در اصلاح این نقاط ضعف شناسایی و بعد پذیرش وجود اونا در فرزندانه. قدم دوم یادگیری روش هاییه که با به کار گیری اونا بشه این مشکلات رو اصلاح کرد. به کار گیری کارشناسان کارآزموده مانند روان شناسا و مشاوران خبره واسه اصلاح پاره ای از این مشکلات، به طور کامل لازمه.

نکته سوم: اصلاح بعضی از نقاط ضعف، ساده تر و یه سریای دیگه، سخت تر و پیچیده تره. بهتره با به کار گیری مشاوره های کارشناسان، کار رو از اشکالاتی شروع کرد که اصلاح اونا ساده تر و انجام پذیرتره.

نکته چهارم:
اصلاح این نقاط ضعف، عموما زمانبر و نیازمند صرف زمان و داشتن حوصله س. با اینکه نتیجه بخشی و تغییر این نقاط ضعف بعد از گذشت زمان بسیار خیره کننده هستش و شما رو در ادامه راه تشویق می کنه.

نکته پنجم: وجود این ویژگیا، همیشه منفی نیستن. مثلا خطرپذیری یا جایزه طلبی بالا می تونه در صورت ایجاد محیطی مناسب، زمینه های رشد و پیشرفت فرزندان رو هم جفت و جور آورد. به شرط اینکه بدونیم با این جوری فرزندان چیجوری رفتار کنیم.

وراثت و ویژگیای سرشتی بچه ها هم تعیین کننده ان

هر کدوم از فرزندان ما ویژگیای سرشتی منحصر به فردی دارن که عموما از ترکیبی از ویژگیای سرشتی نسلای قبل والدین و اجدادشان به اونا به ارث می رسه. این ویژگیا خیلی راحت قابل تغییر نیستن. از جمله این ویژگیای سرشتی، اندازه حساس بودن به اثرات مواد اعتیادآوره.

بعضی از افراد، استعداد ذاتی و زیستی بالاتری واسه اعتیاد به مواد جور واجور دارن. مثلا یه سری از آدما با چند بار تجربه سیگار به نیکوتین موجود در اون وابسته می شن اما یه سریای دیگه ممکنه با وجود چندبار تجربه، هیچوقت به این ماده وابسته نشن. تحقیقات نشون میده نزدیک به 20 درصد آدما این ویژگی حساسیت ارثی به نیکوتین رو با خود دارن. پس میشه گفت اگه در خونواده ما سابقه مریضی اعتیاد هست باید با دقت بیشتری به فرزندان خود توجه کنیم. البته حضور یا نبود حضور این ویژگیای ارثی در مورد داروهای ضعیف تری مانند الکل و سیگار مهم تر و تعیین کننده تره چون که بالای درصد ما آدما، زمینه اولیه واسه اعتیاد به مواد قوی مانند شیشه یا کراک رو در ژنای خود به همراه داریم.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *